Yoga-typetje

Wist je dat…ik eigenlijk helemaal niet zo’n rustig yoga-typetje ben?

Van jongs af aan doe ik aan sport. Niet een uurtje in de week, nee gewoon voluit gaan met die banaan. Tijdens de basisschool deed ik bij turnen mee in de selectie- en acrogym-groep. Tijdens de middelbare school zat ik in de trampline-springploeg om mee te doen met de Nederlandse Kampioenschappen. Oke, we werden zo goed als laatste, maar toch. Tijdens m’n studie biologie bracht ik gemiddeld 3,5 dag per week (!) door in de sportschool, waarvan 6 tot 10 uur als sportinstructeur, om mensen diep in het zweet te laten werken. En na nachtenlang salsa dansen, ook dat nog erbij in m’n studietijd, besloot ik salsadocent te worden. Dit liep tijdens de opleiding al uit op het verbeteren van diezelfde opleiding. Vervolgens draaide ik mee met het geven van de docentopleiding, naast vierdaagse kantoorbaan die ik inmiddels had.

In die periode van veel sporten en dansen deed ik één keer mee met een yogales die een vriendin vaak volgde. Ver-schrik-ke-lijk vond ik dat! Stilzitten op een matje en extreem rustig aan dingen doen die supereenvoudig waren? Dat voor mij voorlopig niet, was mijn conclusie. Ik nam me voor om dat vanaf m’n veertigste pas te gaan doen. Als de rest fysiek wellicht minder goed zou gaan (ik dacht toen nog dat je vanaf je veertigste echt down the drain zou gaan).

En toen passeerde ik dus die magische grens van veertig. En mijn wens om een keer een eigen toko te starten waar gezond zijn en blijven voorop staat, was in de jaren steeds groter geworden. Weet je wat, als ik dat wil doen, trek ik geen 6-10 uur per week steples en bodypump geven meer. Maarrr…misschien wel yoga?

Dus, hoppa. Ingeschreven. Voor de opleiding tot Yin Yoga en Yang Yoga docent bij de AALO.

Mijn eerste Yin Yoga les, volgde ik tijdens de eerste dag van de opleiding om docent te worden. Ik was niet de enige die zo gek was om zonder ook maar enige Yin ervaring direct de docentopleiding te gaan doen, twee anderen hadden hetzelfde idee.
Het pakte -gelukkig- goed uit: ik genoot van die les én de opleiding. Sterker nog, ik ben nu fan van Yin Yoga. Een eye-opener dat naast het genieten van het ontspannen van je spieren, Yin ook zorgt voor meer flexibiliteit in je spieren, gewrichten en bindweefsel. En blijkbaar heb je een soort lijmpak door je hele lijf zitten, fascia, waar ik als bioloog gefascineerd door raakte.

Maar er is nog iets wat Yin Yoga mij heeft gebracht: rust. Als stuiterbal stilzitten op een kussen om te mediteren blijft een ver-van-mijn-bed-show. Lang achter een computer zitten lukt me ook niet goed, ik ga vaak staand werken of neem een loopje voor een theetje.
Liggend in een Yin-houding lukt het me gek genoeg wél om tot rust te komen. Tijdens Yin Yoga kan ik gewoon met m’n aandacht bij m’n eigen lijf zijn, genieten van wat ik aan stretch en ruimte voel. Zo tof! Ook het doceren van Yin Yoga geeft me rust en ontspanning: puur genieten om te zien hoe anderen tot rust, ontspanning en ruimte bij zichzelf komen. Terwijl ik zelf rustig zit, de houdingen uitleg en verbindingen leg met de natuur.

En weet je wat ik het allerleukste vind aan Yin Yoga? Dat ik na de les juist bruis van de energie! En dat voor een veertiger 😉. Alsof ik de hele wereld aan kan.